ชายครึ่งชีวิตสู่การคามิโอชิ ??? BNK48

by ชายครึ่งชีวิต : 13 Jun 2018

ชายครึ่งชีวิตผู้ซึ่งแต่งงานแล้ว คงจะไม่ง่ายนักที่จะเปิดเผยตัวตนว่าติดตามไอดอลคนนั้นคนนี้

สังคมของแต่ละคนก็แตกต่างกันออกไป บางคนเข้าใจ บางคนไม่เข้าใจ ในส่วนของผม ก็ได้อธิบายให้ภรรยาเข้าใจไว้อย่างชัดเจน และจะชื่นชอบให้อยู่ในขอบเขตที่พอดี เพราะฉะนั้นการเป็นโอตะของผม คงไม่สามารถทำได้เหมือนสมัยของนิโคล ทำได้แค่เพียงเป็นโอตะที่คอยมองอยู่ห่างๆ

 

ถึงแม้ผมได้เปิดตัวเป็นโอตะอย่างเป็นทางการ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะโพสต์หรือกดไลค์เพจที่เกี่ยวกับ BNK48 มากนัก อย่างน้อยผมก็กดไลค์กดติดตามเพจของคามิโอชิของผมไว้ เพื่อติดตามข่าวสาร หรือการโพสต์รูปภาพต่างๆ แต่ได้แค่แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ ไม่มีการกดไลค์ หรือกดแชร์ใดๆ เพื่อความสบายใจของภรรยาของผมเอง ในช่วงหลังๆ ผมแทบจะไม่ค่อยได้เข้าเฟซบุ๊คเลย เนื่องจากใช้เวลาไปกับการดูยูทูปเสียมากกว่า เพราะมีหลายคลิปวีดิโอที่หลากหลายความคิดสร้างสรรค์ในการตัดต่อ ในการสื่อออกมาเป็นภาพเคลื่อนไหว พอได้ดูแล้วรู้สึกชื่นชอบและอินไปกับคลิปเหล่านั้น

 

กลับมาเข้าเรื่องตามหัวเรื่องกันดีกว่าครับ ผมต้องยอมรับเลยว่า การเริ่มติดตาม BNK48 นั้น น้องโมบายล์มีส่วนสำคัญอย่างมาก ที่ทำให้หลงอยู่ในภวังค์เพลง คุกกี้เสี่ยงทาย ท่ากวักมือใน mv เปรียบเสมือนนางกวัก ที่คอยกวักให้ใครต่อใครเข้ามาดูมาฟังเพลงนี้จนฮิตติดชาร์ตฮิตทั่วบ้านทั่วเมือง ซึ่งทำให้ผมก็เข้าไปศึกษาประวัติของน้องโมบายล์ให้มากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็ติดตามศึกษา น้องๆ ทุกคนใน BNK48 รวมถึงน้องๆ สมาชิกที่แกรตออกไป ซึ่งรู้สึกเสียดายมาก เสียดายที่ตัวผมเองเข้ามาเป็นโอตะสายไป ทั้งที่มีโอกาสที่จะเข้ามาเป็นโอตะได้ตั้งแต่ต้น

คำศัพท์ คำว่า โอชิ นั้นคือการชื่นชอบในตัวสมาชิกของวง ในตอนแรกผมคิดว่าน่าจะโอชิโมบายล์ แต่พอได้รู้จักสมาชิกหลายๆ คน เช่น ตาหวาน เฌอปราง ก่อน มายด์ สุดท้ายก็แทบจะทุกคนด้วยซ้ำ ความคิดผมเริ่มเปลี่ยนเพราะความพยายามของน้องๆ BNK48 ทำให้ผมชื่นชอบทุกคน หรือเรียกได้ว่าผมนั้นอาจจะเป็น  DD ดาเระเดะโม ไดสุกิ ก็ว่าได้

ในขณะที่ผมเฝ้าวนเวียนดูกิจกรรมต่างๆ ของน้องๆ สมาชิก BNK48 ที่ได้ลงในยูทูป ผมก็ไปสะดุดรอยยิ้มของน้องสมาชิกคนหนึ่ง ซึ่งถ้าสังเกตุให้ดี สมาชิกคนนี้จะชอบโผล่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากเซ็นเตอร์ของในแต่ละการแสดง ทำให้เริ่มเอะใจและเหมือนกับโดนตกโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มที่มีเอกลักษณ์ แววตาที่มีความทะเล้น การแสดงออกที่ชัดเจน ผมเริ่มศึกษาน้องคนนี้มากขึ้น และคลิปวีดิโอที่ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมชื่นชอบคนนี้มากจริงๆ คือตอนที่ BNK48 ไปออกรายการของน้าเน๊ค Tonight's the night เป็นตอนที่ให้โอตะได้ออกมาเล่นเกม ปิดตาทายเสียงของสมาชิก แล้วน้าเน๊คก็ยื่นไมค์ไปที่น้องคนนี้เพื่อจะให้พูดออกมาให้โอตะได้ทายกัน แต่น้องยิ้มพร้อมหัวเราะนิดๆ น้าเน๊คเลยเจิมด้วยการใช้ไมค์เขกหัวไปหนึ่งที เสียงดัง ปุ้ก ชัดเจนมาก รอยยิ้มที่น้องโดนเขกหัวนั้น ผมยังจำได้ติดตา จะฮาก็ฮา จะสงสารก็สงสาร ถ้าใครได้ดูรายการนี้คงต้องรู้แล้วอย่างแน่นอน สมาชิกคนนั้นที่ผมพูดถึงคือ น้องปัญ ปัญสิกรณ์ นั่นเองงงง (เสียงในฟิล์มของรายการทีวีแชมเปี้ยนก็ลอยมา)

(คลิปรายการเต็ม ชมที่นี่ )

ปัญเริ่มเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผม ผมเริ่มติดตามโดยดูจากคลิปวีดิโอยูทูปต่างๆ ได้รู้ถึงความสามารถที่ไม่ธรรมดา ทั้งเคยเล่นภาพยนตร์ เคยแข่งเต้นเป็นทีม หรือ cover dance ร้องเพลงลงยูทูบ แต่ดีนะยังไม่ถึงขั้นรีวิวสินค้า ^^

การได้ดูยูทูปของน้องปัญ ได้เห็นรอยยิ้ม ได้เห็นความทะเล้น ซุกซน เหมือนได้น้ำมันมาเติมเต็มให้ชีวิต ขับเคลื่อนต่อไปได้เป็นอย่างดี จนทำให้ผมลืมสมาชิกคนอื่นไปเกือบโดยปริยาย  จากการนั่งคิดวิเคราะห์ในหลายๆ อย่าง ผมจึงตัดสินใจว่า ผมจะ คามิโอชิปัญ อย่างแน่นอน แต่คงไม่ถึงขั้น ตันโอชิ เพราะผมยังคงติดตามน้องๆ ทุกคน ให้กำลังใจสมาชิกทุกคน เพียงแต่ว่าผมให้ความสำคัญกับน้องปัญมากที่สุด ถึงขั้นที่ว่า บอกภรรยาเพื่อขอเปิด IG เพื่อติดตามน้องปัญเลยทีเดียว
IG ของผมตอนนี้ที่ติดตามมีอยู่ 4 IG คือ ภรรยาของผม ปัญ โมบายล์ และ BNK48 ท่านผู้อ่านคงสงสัยว่าทำไมมี IG โมบายล์ด้วย สาเหตุคือ ผมแอบลงเรือ ปัญโม นั่นเองครับ ชอบคู่นี้เวลาอยู่ด้วยกัน ดูคลิปวีดิโอที่ยูทูปเบอร์หลายคนตัดต่อทำขึ้นมา รู้สึกชื่นชอบ โดยเฉพาะคลิปที่เจ้าโมอยากเล่น ลองบอร์ด โดยมีเจ้าปัญเป็นคนช่วย คลิปนี้คือดีงามจริงๆ ครับ ^^

BNK48 เปรียบเสมือนร่างกายของมนุษย์ ซึ่งผมคามิโอชิปัญ จึงถือว่าหัวใจของร่างกายนี้คือปัญ (ท่านผู้อ่านคนไหนคามิโอชิใครก็ให้ถือว่าน้องคนนั้นเป็นหัวใจของร่างกายนั้นๆ นะครับ ^^) แล้วสมาชิกทุกคนคือส่วนประกอบต่าง ๆ ของร่างกายที่มีความสำคัญ ที่ช่วยกันทำหน้าที่เพื่อให้ร่างกายนี้ได้ก้าวเดินไปจนถึงฝั่งฝันที่ได้ตั้งใจไว้

 

"ความฝันต้องเกิด หยาดเหงื่อจึงได้มา
ใช้เวลาและค่อยเป็นค่อยไป ดอกไม้จึงบาน
คำว่าพยายาม ไม่เคยทำร้ายสักคนที่ตั้งใจ
ความฝันเท่ากับหยาดเหงื่อรินรดไป
เพื่อให้เหล่าเมล็ดพันธุ์นั้นเติบโตและสูงใหญ่
และคงต้องมีสักวัน จะได้ดั่งใจสมปรารถนา"

วันแรก Shonichi

Leave a Reply